Kolejny „fortepian Chopina” odkryty!

Zrzut ekranu 2016-02-26 o 22.34.06

Jak dotąd znanych nam było sześć instrumentów paryskiej firmy Pleyel używanych niewątpliwie przez Fryderyka Chopina w jego mieszkaniach w Paryżu, podczas letnich pobytów w Nohant czy też wyprawy na Wyspy Brytyjskie w 1848 roku. Są to: pianino (nr seryjny 6668) eksponowane w klasztorze w Valldemossie na Majorce, fortepian skrzydłowy (nr 7267) w Muzeum Muzyki w Paryżu, inny (nr 12480) w kolekcji Stiftelsen Musikkulturens Främjande w Sztokholmie, kolejny (nr 13819) w Cobbe Collection w Anglii, fortepian (nr 13823) w  Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, i na koniec ostatni instrument posiadany przez Chopina (nr 14810), eksponowany w Muzeum F. Chopina w Warszawie. Nie wspominamy tu o fortepianach innych firm, czy też instrumentach Pleyela wybieranych w firmie przez mistrza dla swych uczniów i uczennic, lub znajomych, odnotowanych w księgach handlowych fabryki (za co dostawał prowizję w wysokości 10% ceny!). Czasem, bardzo rzadko, potwierdzeniem wyboru był jego podpis wewntąrz instrumentu.

Alain Kohler, miłośnik Chopina i jego muzyki, nauczyciel fizyki w gimnazjum w miejscowości Sion w Szwajcarii, badał od kilku lat pod tym kątem księgi fabryczne firmy Pleyel, obecnie przechowywane w Muzeum Muzyki w Paryżu. Przy niektórych instrumentach pod nazwiskiem nabywcy, wpisanym atramentem, można było dostrzeć odnotowane ołówkiem nazwisko Chopina. Porównanie dat w księgach z datami zamieszkania pianisty w Paryżu i poza Paryżem pozwoliło z całą pewnością stwierdzić, iż były to instrumenty wypożyczane bezpłatnie Chopinowi przez firmę, a po powrocie do składu sprzedawane czy wypożyczane, już za opłatą, innym osobom.

W ten sposób Alain Kohler wyodrębnił m.in. fortepian Pleyela o numerze seryjnym 11265, który wypożyczono Chopinowi podczas gdy zamieszkiwał w apartamencie przy Placu Orleańskim 9 w okresie od 19 listopada 1844 do 12 czerwca 1845. Jak się okazało fortepian Pleyela z tymże numerem, należący do prywtnego kolekcjonera z Niemiec, był restaurowany w ubiegłym roku przez Edwina Beunka w Enschede w Holandii (Narodowy Instytut F. Chopina nabył w 2003 roku od tego samego kolekcjonera i restauratora fortepian firmy Erard z 1849 roku, użyty do licznych nagrań muzyki Chopina w serii The Real Chopin). Potem autentczność instrumentu potwierdził również znany szwajcarski muzykolog i chopinolog Jean-Jacques Eigeldinger. Można tylko pogratulować wytrwałości zakończonej sukcesem kolejnemu pasjonatowi Chopina i jego muzyki. Jest on także autorem artykułu poświęconego chopinowskim fortepianom Pleyela w okresie jego związku z George Sand (Les pianos Pleyel chez Chopin pendant sa relation avec George Sand). Odkryty instrument będzie udostępniany w ograniczonym zakresie do nagrań czy koncertów za pośrednictwem firmy Edwina Beunka (www.fortepiano.nl). Prowadzone będą też dalsze badania nad jego dziejami po rozstaniu się z nim F. Chopina.

Jak dotąd powyższe rewelacje podała 24 lutego br. jedynie mało znana szwajcarska gazeta. Bardziej szczegółowy opis badań Alaina Kohlera można znaleźć w tym linku.

Prof. Beniamin Vogel

[Tabliczka w nagłówku artykułu należy do Pleyela z Muzeum Fryderyka Chopina nr 14810]


 

Dodaj komentarz