Wstęp do muzykologii – Maciej Janicki o tym czy nauka o sztuce może sama stać się sztuką?


Zrzut ekranu 2016-03-16 o 21.21.40

Maciej Janicki opowiada o paradoksach muzykologii, werbalnej nauce o niewerbalnej sztuce, próbach ucieczki od werbalności i naszej niepohamowanej potrzebie mówienia o muzyce. O tym jak rzadko muzykologia jest literaturą i o tym, że jeśli tekst krytyczny nie wzniesie się na poziom estetyczny przedmiotu, który analizuje mamy najprawdopodobniej do czynienia z porażką. Czy nauka o sztuce może sama stać się sztuką? Czy muzykolog ma prawo zająć się dziełem, jeśli nie przeżyje go najpierw jako zwykły słuchacz? Czy język wyznacza granice dyscypliny? Maciej Janicki przedstawia ciekawą koncepcję zdyscyplinowanej muzykologii jako nauki, która powinna stale myśleć negatywnie o własnej metodzie, a stosując jakąkolwiek metodologię, od razu jej przeczyć, by zyskać wieloperspektywiczny ogląd zbliżony możliwie do pierwszego doznania dzieła sztuki.

Wywiad zrealizowany podczas 41. Konferencji Muzykologicznej ZKP i X Konferencji NIFC zatytułowanej Muzykologia polska u progu nowego stulecia. Zakres, cel i metody, która odbyła się w Radziejowicach na jesieni 2012 roku (realizacja: Narodowy Instytut Fryderyka Chopina).


 

Dodaj komentarz