Dziwne skrzypce Malczewskiego


Jacek Malczewski, Autoportret w zbroi ze skrzypeczkami, 1908, własność Muzeum Narodowego w Warszawie, nr inw. MP 5502, Cyfrowe Zbiory MNW

W opisie obiektu na stronach MNW czytamy: „Przesłanie obrazu wyraźnie mówi o powołaniu artysty na służbę w zakonie sztuki. […] W tym wizerunku pojawia się uwodzicielska Muza ze złotą lirą, stojąca przy płocie – umownej granicy dzielącej najbliższy, oswojony świat od obcego i nieznanego, ukazanego jako gęsty, płonący czerwienią las. Wydaje się, że to ona na swym instrumencie podaje ton grającemu rycerzowi, który zawiesił smyczek maleńkich gęśli. Jego stalowy pancerz, ryngraf z własną podobizną i żelazna rękawica kontrastują z delikatnym instrumentem. Na smyczku przysiadł motyl, starożytny symbol duszy osoby zmarłej. Wybór drogi artystycznej otwierał jej adeptom nieograniczone możliwości – nawet wskrzeszania przez sztukę ludzi zmarłych i minionego świata” (więcej)Podobne obiekty – skrzypce „zabawkę” (których raczej nie nazwiemy „delikatnym instrumentem”, choć może się takim wydawać w zestawieniu ze zbroją) oraz smyczek łukowy z przymocowanym na stałe końskim włosiem, znaleźć można w naszej bazie www.ludowe.instrumenty.edu.pl – pochodzą z Muzeum Ludowych Instrumentów Muzycznych w Szydłowcu. Malczewski w swoich skrzypcach nie dodał otworów rezonansowych, a prostokątny podstawek wydaje się opierać na dolnej dece pudła rezonansowego na wzór suki lub mazanek – wszystko wskazuje jednak na to, że malarz faktycznie widział na wsi takie instrumenty.

2891289625652566


 

Dodaj komentarz