Franciszek Woroniecki z ok. 1900 roku. Kolekcja Zabytkowych Fortepianów im. Andrzeja Szwalbego


Franciszek Woroniecki był polskim fortepianmistrzem i być może zegarmistrzem. W latach 1877-1914 prowadził wytwórnię i skład fortepianów, pianin i fisharmonii w Jaśle, od ok. 1887 r. w Przemyślu, po 1900 r. wraz z synem (Woroniecki i Syn). Jego instrumenty nagrodzono łącznie 12 medalami i 12 dyplomami na wystawach: Lwów 1877, Cieszyn, Triest 1882, Przemyśl 1882, Wieliczka 1883, Rzeszów 1884, Wiedeń 1885, Czerniowce 1886, Kraków 1887, Bielsk 1890, Lwów 1892, Wiedeń 1892 (prezentował fortepian-fisharmonię własnego wynalazku), Lwów 1894 (prezentował m.in. fortepian-fisharmonię), Bruksela 1894. W 1906 r. budował krótkie fortepiany „Mignon”. Specjalizował się też w konserwacji zabytkowych instrumentów. Eksportował do Czech, Śląska, Niemiec, Rosji, na Bukowinę (Jassy) i Morawy. Był członkiem honorowym Akademii Umiejętności w Brukseli, opatentował za granicą takie instrumenty jak fortepian-fisharmonia („piano-harmonium”) i pianino-fisharmonia („pianino-harmonium”). Jego fortepiany zachowały się w Muzeum Ziemi Przemyskiej, Muzeum Instrumentów Muzycznych w Poznaniu i Kolekcji im. Andrzeja Szwalbego w Ostromecku k. Bydgoszczy. (Beniamin Vogel, fortepian.instrumenty.edu.pl).

Prezentowany niżej instrument Franciszka Woronieckiego z ok. 1900 roku znajduje się w zbiorach Kolekcji Zabytkowych Fortepianów im. Andrzeja Szwalbego w Ostromecku k. Bydgoszczy. Więcej o tym fortepianieIMG_3327IMG_3326 IMG_3318IMG_3329IMG_3328 IMG_3317 IMG_3320IMG_3321 IMG_3315 IMG_3325   IMG_3317 (1)fot. Agata Mierzejewska


 

Dodaj komentarz